Het blog dat mijn website liet chrashen.

Door Rianne

Nog nooit ging het schrijven van een blog zo snel en kwam het zo recht uit mijn hart. Het gaat namelijk over Ricardo.

Inspirerend? Deel dit bericht!

Facebook
LinkedIn
Twitter
Google+

Zoals jullie kunnen lezen op deze website heb ik nog een andere website namelijk IbizaDances en daar gebeurde 2 weken geleden iets bizars.

Ik liep al heel lang rond met een blog in mijn hoofd maar kwam er maar niet uit of het ethisch zou zijn dat blog ook echt te maken en te plaatsen. Uiteindelijk besloot ik dat 2 weken geleden toch te doen. Zonder na te denken over mooie tekstuele opmaak of andere poespas.

Nog nooit ging het schrijven van een blog zo snel en kwam het zo recht uit mijn hart. Het gaat namelijk over Ricardo. Ik zal hem kort aan je voorstellen:

Ik heb Ricardo leren kennen op een van de belangrijkste voetgangers oversteek-kruispunten in Ibiza Stad.

Ik stond aan de overkant, en hij zag dat ik stond te wachten bij het zebrapad. Hij liep naar ‘zijn stoplicht’ aan de andere kant en drukte op het groen licht knopje voor voetgangers. Sinsdien loop ik hem nooit meer voorbij. Maak altijd even een praatje met hem.

Ricardo komt eigenlijk uit Italië, heeft op een particuliere school gezeten, spreekt 7 talen en heeft bijna de hele wereld gezien. Stoer verhaal zul je denken.

Het enige is dat Ricardo dakloos is, broodmager en de laatste keer op van de zenuwen was……

 

Dit blog plaatste ik op een zondagochtend op mijn website en deelde ik via mijn IbizaDances facebook kanaal. En wat er toen gebeurde is niet te beschrijven. Mijn telefoon ontplofte zowat van de berichtjes, reacties en vragen. Mijn facebook bleef maar meldingen roepen en mijn website….knalde uit de server. Say whaaaat?!

Ja mijn website kon de enorme bezoekersaantallen op mijn website niet aan en facebook piekte al snel naar meer dan 14.000 bereikte personen. Uiteraard allemaal zonder promo of advertenties. Maar mét een puur verhaal.

Dat mijn website crashte was echt waardeloos maar de oorzaak maakte me stil en dankbaar. Want ik denk dat ik niet eerder zo openhartig ben geweest.

In deze tijd waarin ik als social media-junk gretig gebruik maak van de mogelijkheden die nieuwe media biedt zie ik steeds meer de behoefte aan verbinding. De persoon en het verhaal achter een merk. Ambacht in plaats van massa.

En dat bewijst ook dit verhaal. Ook ik betrap mezelf erop dat ik veel te veel op mijn schermpjes zit te turen in plaats van om me heen te kijken. Waar het ECHT gebeurt.

Er komen steeds meer café’s zonder wifi. Het zou je zaak ook maar zijn, volgestouwd met werkende gasten die zonder van het scherm op te kijken geirriteerd een cappuccino bij je bestellen. En die geen enkele verbinding met elkaar aangaan. Daar krijg je niet echt het ‘Daar in dat kleine café aan de haven’ sfeer van. Maar eerder een ‘Daar in dat drukke maar doodeenzame café aan de haven’ gevoel.

Ik ben niet Roomser dan de paus, social media blijft mijn zakelijke wingman. Maar ik ga er nog meer op letten dat dit niet ten koste gaat van persoonlijke verbinding of het zien van de toffe dingen om me heen. Want laten we eerlijk zijn social media heeft een sterk Dr. Jekyll & Mr. Hyde kantje. Mijn uitdaging is om deze wat meer in balans houden.

Mijn hele blogartikel over Ricardo vind je op: http://ibizadances.com/dit-is-geen-leuk-verhaal-maar-wel-ibiza/

Ik ben er voor ondernemers met lef die stevig willen sparren over ondernemersvraagstukken gericht op marketing & innovatie. Doelen helder krijgen, veranderingen realiseren en resultaten halen, zonder duimdikke rapporten. Maar met een uitstekend trackrecord op het gebied van ondernemen, marketing & innovatie. Dat is wie ik ben. Wie ben jij?